وقتی کودک بودیم به ما می گفتند در حق همدیگر گذشت کنید درواقع در نظر پدر و مادر و اولیای مدرسه هر چه گذشت و احتراممان بیشتر بود نشانهی بزرگیمان بود با همه بچگی که داشتیم.
هفتهای که گذشت چندان جالب نبود، یعنی اعدام بهنود نوعی شوک و حیرت برای همه ما داشت. من به شخصه باور نمیکردم مادر احسان از حق قانونی خودش نگذرد.
کلمه مادر خیلی با مسما است بار معنوی این کلمه انقدر سنگین است که فکر نمیکنی مادری وجود داشته باشد و بخشنده نباشد. هر بار به بهنود فکر میکنم همانقدر بغض میکنم که به احسان فکر میکنم. یعنی مرگ هر دو برای جامعه سنگین بود این که چرا یک نوجوان باید دچار عصبانیتی غیرقابل کنترل بشه که دوستش را به طور غیرعمد به قتل برساند و اینکه خانوادهای انقدر کینه به دل انباشته کند که نتواند از خون جوانش بگذرد هر دو دردناک است.
با مرگ بهنود، احسان زنده نشد مطمئنم مادر و پدر احسان هرگز صحنه مرگ بهنود را از یاد نخواهند برد. نمیدانم و برایم قابل درک نیست که با مرگ بهنود دردی درمان شده باشد؟!!! آیا آرامش به خانه احسان بازگشت؟؟؟
پدر و مادر احسان هم مثل قانون ما در نظر جامعه رفتاری غیرمنصفانه داشتند من به عنوان شخصی بیطرف نمیتوانم بپذیرم که به مادری التماس بخشش کنی و اجابت نشود. من خود مادرم و میدانم که عشقی پاکتر و عظیمتر از عشق مادری وجود ندارد ولی نمیتوانم بپذیرم که بهنود به پای مادر احسان التماس کرده باشد و بخشیده نشده باشد. تمام هفته گذشته بغض گلویم را فشرد و امانم را برید. اگر بهنود جانی بود برایش دل نمیسوزاندم اگر کوچکترین عمدی در قتل احسان داشت او را مستوجب عذاب میدانستم. اما بهنود نه جانی بود و نه عاقل. بهنود نوجوانی بود احساساتی که توهین به مادر مرحومش را تاب نیاورد. گناه او عدم کنترل خشمش بود، همین.
تابحال نشده که عنان اختیار از کف بدهید و سیلی به کودک خود بزنید؟؟؟!!!تا بحال نشده با کسی لفظی عصبانی و درگیر شوید و به ثانیه نکشیده پشیمانی وجودتان را به آتش بکشد؟؟؟!!!
امروز بهنود رفته، بهنودی که شاید با رفتنش دل مادر احسان را آرام کرده که میدانم اینگونه نیست، بیایید حال که سران مملکت آنقدر سر در گریبان خویش دارند و سرگرم ویرانی ایران هستند با خود عهد ببندیم به کودکانمان کنترل خشم را بیاموزیم. گذشت و فداکاری را از خانه خود تمرین کنیم و به جامعه هدیه بدهیم
به خاطر یک اشتباه هرچند بزرگ، حق زندگی را از یکدیگر نگیریم. بیایید به ذات پاک و سرشت نیکوی جدمان کوروش کبیر بازگردیم. اتفاقی که برای احسان و بهنود افتاد برای هر کس دیگری ممکن است پیش بیاید.
بیایید دست در دست هم دهیم به مهر و نگذاریم فرزندانمان قربانی کینه توزی و انتقام شوند. گذشت مهمترین خصیصه بزرگان است بیایید بزرگوارانه در کنار یکدیگر زندگی کنیم.
Link لينک 11:03:00 am همايون خيري 
