لينک Link
سونيا پورعظيمی: اسمش از خودش ترسناکتره
همونجوری که همه میدونن اينروزها همه جا صحبت از آنفلوانزای خوکی يا ويروس H1N1 هست. توی محل ما هم شنيديم که بعضی از بچهها سرما خوردن و يک هفته نيومدن مدرسه. تقريبأ از 2-3 هفته پيش اين واکسنها را به درمانگاههای دولتی پخش کردن و گفتن فقط مشمول بچهها و خانمهای باردار ميشه. خلاصه ما هم بلافاصله وارد عمل شديم تا شنيديم اون درمانگاه واکسن تحويل گرفته اهل و عيال را جمع کرديم و رفنيم توی صف واکسن. حالا دردسرتون ندم که نه تنها تو چه صف طولانی ايستاديم بلکه اون روز از اون بادهای سرد عجيب و غريب هم میاومد که من و مادرم همونجا واکسن نزده سرماها رو خورديم. اين از ما.
حالا راجع به پسرم که مشمول واکسن گرفتن شد و بعد از 5 ساعت خسته و کوفته اومديم خونه. از پسرم شنيدم که چند تا از همکلاسیهاش آنفلوانزای خوکی گرفتن ولی من اصلأ نگران نبودن چون واکسينه شده بود.
خلاصه همين جمعه که پسرم از مدرسه برگشت دیدم صورتش قرمزه و حسابی تب داره. بردمش دکتر گفتن بله آنفلوانزای خوکی گرفته. بعدش با کمال تعحب و سين جيم کردن دکتر کاشف به عمل اومد که اين ويروس تو واکسن حداقل 4 هفته لازم داره تا به بدن ايمنی بده.
خلاصه من هم نمرديم و ديديم يک نفر تو خونه آنفلوانزای خوکی گرفت. ولی اينو بگم کخ اسمش از خودش ترسناکتره. دو شب اول تب بالا داره و لرز و سردرد. دورهش هم 5 روزهست.
اميدوارم که همهتون خوش و خرم و سلامت باشين.
Link لينک 5:09 PM همايون خيري
|
پنجشنبه ۱۹ نوامبر ۲۰۰۹
لينک Link
Katiana Murillo: Nature on the skin
Imagine if the delicious cup of coffee, the freshly made piña colada, the aromatic essences that give flavor to your salad or even the fragrance of the wild flowers which you breathe, could be part of your skin. Mixing these ingredients within various health, relaxation and beauty treatments is possible in Costa Rica
Situated throughout our territory are locations that are also home to many diverse spas. These strive to offer a holistic service of international quality and to do it with the warmth and personalized attention of the Costa Rican people
If you add a never-ending source of certified natural produce, creativity and knowledge, you will end up with an array of benefits to replenish your skin. These products can improve health, calm emotions and truly work their magic while used for massages at the able hands of local therapists
These healing ingredients include coffee, brown sugar and even coconut. They may be used to exfoliate your skin and help it eliminate dead cells and toxins, or they may improve blood circulation and allow positive energy to flow throughout your body. One way to do it is by enjoying the ever-popular body wraps, in which volcanic mud, jasmine, mint or tropical fruits are used to hydrate and replenish the skin while also nurturing it with vitamins and minerals
Specially designed healing rooms provide an ideal climate – one enriched by stimulating decorations, soothing music and ambient sounds from nature, sea or forest animals – in which one may enjoy a therapeutic experience to be shared even with couple, friends and family
.
لينک Link
ر. م: نگاه آشنای ما
وقتی میخواستم وارد ایران بشوم دستبند سبزم را زیر آستین بلند مانتو پنهان کردم و انگشتر سبزم رو هم در جیب. در تمامی روزهایی که خانواده و دوستان به دیدارم میآمدند دستبند بر دستم بود و پچ پچهای اطرافم را میشنیدم و نگاه نگران برادرم را حس میکردم. اولین روزی که با دستبند سبز از خانه بیرون رفتم برایم تجربه جالبی بود. من تهران نیستم ولی سبزاندیشان بسیاری را در خیابانهای شهرم دیدم. هموطنانم که با دیدن دستبند سبزم نگاهی آشنا به من میکردند و با لبخندی دستبند سبزشان یا روبانی که به کیفشان بسته بودند را به من نشان میدادند. ما همه یکدیگر را میشناختیم جنسمان یکی بود و چشمانمان یکدیگر را در شهر جستجو میکرد. پیرمردی در بانک با دیدن من رو به هم نسل کنار خودش کرد و گفت با دیدن این جوانها میفهمم که امید و زندگی معنای دیگری داشته و ما سالها دانسته آن را مخفی میکردیم.
شش ماه از روزی که دستبندم را به دست کردم میگذرد، روزهای اول خواستهام چیز دیگری بود ولی امروز دستبند من معنای دیگری پیدا کرده. این دستبند یعنی امیدی که ما داریم یعنی فردای روشنی که در انتظارش هستیم یعنی فراموش نمیکنیم دوستانی را که در بند هستند. دستبند سبز من یعنی ما همه با هم هستیم حتی اگر سبزیمان را زیر آستیمنهایمان پنهان کنیم.
Link لينک 10:48 PM همايون خيري
|
پنجشنبه ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹
لينک Link
يک روزنامه نگار: برای نفيسه خندان ما
خبر دستگیری نفیسه زارع برایم باور کردنی نبود از همه میپرسیدم منتظر کسی بودم که خبر را شایعه بداند ولی همه جا فقط تایید بود و این که خبر حقیقت دارد. نفیسه همراه و همدم روزهای دانشگاهیام بود. سال بالایی که همیشه میخندید و نگاهش نگران بود. دفتر انجمنی که همیشه شلوغ بود و نفیسهای که لب خندان و نگاه مهربانش همیشه ما را به انجمن میکشاند. بحثهایی که در انجمن میکردیم، حراست دانشگاه، بسته شدن انجمن، دو شقه شدن دفتر تحکیم ... هیچ کدام نفیسه ما را ناامید نمیکرد او همچنان حضور دلگرمی و امیدی بود در انجمن. اردوها، افطاریهای ماه رمضان، نشستها، جلسهها، بحثها و همه خاطرات چهار سال دانشجویی دانشگاه علامه برای من و خیلیها با نام نفیسه همراه است.
نفیسه جان این روزها خبری از تو نیست و ما همه نگرانت هستیم ما همه خانوادهای هستیم که به انتظار لبخند گرمت نشستهایم. همه به یکدیگر نگاه میکنیم و چشمهایمان نبودنت را خبر میکند. نفیسه جان از تو یاد گرفتیم امید داشتن و با سختیها کنار آمدن را، از تو یاد گرفتیم که همیشه با هم باشیم. پس نفیسه عزیز ما همه با هم هستیم و در انتظار روزی که دوباره نگاه گرمت را ببینیم و لبخندت امیدمان را دو چندان کند. ما همه منتظرت هستیم نفیسه.
لينک Link
Katiana Murillo: The secret to longevity is hidden in Costa Rica
The elderly of the Nicoya Peninsula, in Northern Costa Rica, many of whom are in their nineties, are among the most long-lived people in the world. This phenomenon was measured for the first time in a 2004 demographic study, which found that those in their 90s in this region have a 10% lower mortality rate than the rest of the country
With an area of more than 2,500 square miles and a population of just 132,000, nearly 5,000 of its inhabitant are over the age of 75. The study also found that Costa Rican males have a longer life expectancy on average than their counterparts the world over. This means that a Costa Rican man who reaches his 80th birthday will, on average, live 8.2 years longer than if he resides in Japan, the U.S. or Iceland. If he reaches 90, he will, on average, outlive his counterparts in those countries by 4.4 years
The phenomenon of longevity drew the attention of writer Dan Buettner, founder of Bluezones.com. His mission is to identify what he terms “blue zones,” or areas of greater longevity around the globe; not only areas where people live longer, but also where they seem to enjoy better health than those who live in surrounding areas
He and his team, with the support of National Geographic and Allianz Life, corroborated in 2007 the accuracy of the data in Costa Rica and also identified a blue zone in the Nicoya Peninsula where the residents likewise live longer on average than those in the rest of the country. Other blue zones internationally include Sardinia (Italy), Okinawa (Japan) and the valley of Loma Linda, California (USA)
According to scientists, genetic factors play only a 25% role in determining how long we live. The rest is determined by our lifestyle and daily habits. One thing that means is that even though you don't live in Nicoya, you can still apply some of the research findings to increase your longevity. Besides specific factors in the region such as water rich in calcium, that strengthens bones, and a diet rich in fruits and hominy (nixtamal) with their antioxidants, niacin, and amino acids, there are other secrets one can adopt which have to do with how these people approach life
Living in extended families, having faith and engaging in physical labor that keeps them in shape are three more pieces of the longevity puzzle of the Nicoyans, factors that also help them to live a life that has direction, meaning and connection to others. Such a lifestyle brings about happiness, which in turn raises endorphin levels and strengthens the immune system
Apparently, the people of Nicoya are not only concerned with their own lives, but see themselves as connected to others and stay active and seek to learn new things throughout their life span. And so they get to add a new candle each year to the cake
لينک Link
تارا: صدايی هر چه بلندتر
میدانم كه جمعه برای زندگی یعنی شور و هیجان و امید
من اما در اینجای دور از ایران درمملکتی آرام و باسامان با خودم فکر میکنم از این همه اخبار مرگ هنرمندان و اعدام جوانان و زنان و شکنجه و تیر و خشونت چطور بنویسم كه شور داشته باشد؛ چطور قصه ناآرامی و بیسامانی کشورم را به شکل یک قصه حماسی پر هیجان رقم بزنم؟
چطور اشکهایی كه بیاختیار و واقعا بیاختیار سرازیر میشوند از شنیدن خبرهای مکرر درد آور- از کسانی كه من هرگز ندیده و نشناختم - را تبدیل کنم به امید؟ بعدتر فکر میکنم چه فایده اما كه ناله بزنم و قصه غصههایم -هایمان- را بازگو کنم؛
فکر میکنم هر یک از آنها كه بودنشان از ما گرفته شد آخرین آرزویشان چه میتوانست باشد؟ فکر میکنم من به عنوان یک نفر اگر كه ندا نشدم یا سهراب یا احسان چه بهتر كه ضجهزن آنها هم نشوم، بلکه صدایی بشوم هرچه بلندتركه نامشان را یکسره صدا میزند،
فکر میکنم که باید چیزی ساخت به اسم "گنجینه دادهها و داشتهها" یه سرچشمه بزرگ از همه اون کسانی و چیزهائی كه در این راه سبز امید از ما گرفته شدند، یه سرچشمهیی كه هر وقت بهش نگاه میکنیم یادمون بیاره كه چقدر انرژی ذخیره داریم، كه چقدر چنته ما پر است و مغز آنها خالی، یه گوهر گرانبهایی كه همواره یادمان آورد كه "ما بی شماریم".
لينک Link
Katiana Murillo: Discovering autumn in Copenhagen
Despite living in a tropical country, I have always found autumn as being magical and nostalgic with these red, orange and yellow leaves swaying in the wind and covering fields and streets. For some reason, I have done the majority of my travels to the Northern Hemisphere in this season of change. Perhaps, there is a season in which each human being feels more comfortable and for me autumn could be the case; even the slightly cold air on my face is a caress that makes me feel so alive
I live in Costa Rica, a country with only two seasons, and where the rainy season is called the green one, while the dry period is always the best season to enjoy the beaches along the Pacific and the Caribbean coasts. No complaints at all. I have been in love with my country all my life. But there is something that makes you always be attracted to what you don´t have, at least very often. And it happened to me one more time with autumn
I went for the first time to Copenhagen, the beautiful capital of Denmark. Scandinavia seems to be so far away from everything and just the reason why you have to explore it. I was so lucky to travel there because of work but definitively I needed to take at least some hours off for my
encounter with autumn
The result was a whole interesting afternoon in which I tried to capture through photos the essence of what I was looking and feeling. I ended up totally wet because of an unexpected rain, but of course this is something that you also have to live while experiencing autumn
Link لينک 12:53 AM همايون خيري
|
جمعه ۶ نوامبر ۲۰۰۹
