اما نکته جالب در این مراسم حضور ۷۰-۸۰ نفر از ایرانیان بود آن هم در مجتمعی که حداقل ۳۰۰-۴۰۰ ایرانی در آن ساکن هستنند و در نزدیکی دانشگاهی قرار دارد که بیشترین جمعیت دانشجویان ایرانی در مالزی را دارد .برگزار کنندگان سعی کرده بودند که از طرق مختلف در مورد برگزاری مراسم اطلاع رسانی کنند ولی خوب ضعف اطلاع رسانی مشکل اصلی بود اما دلایل دوستانی که میدانستند و در مراسم شرکت نکرده بودند:
. من میخواهم برگردم ایران و عضو هیئت علمی بشوم این مسائل برای من مشکل ساز خواهد شد
. شما فقط میتوانید دعوت کننده باشید و ربطی به شما ندارد که ما شرکت میکنیم یا نه. ما صلاح خودمان را بهتر میدانیم
. یکی با من تماس گرفت و گفت نرو
. اصلا از کجا معلوم که این مراسم را برگزار نکردند تا ما را شناسایی کنند؟
. یک نفر که خیلی آدم مطلعی بود در دانشگاه به ما گفت که نروید تله است
. اصلا این مراسم از کجا آب می خورد؟ کی آن را برگزار کرده؟
با بچههای برگزارکننده صحبت کردم، کسی آنها را از برگزاری منع نکرده بود، هیچ کس با آن ها تماسی نگرفته بود و بچهها حتی برای امنیت بیشتر اجازه عکاسی و فیلمبرداری به کسی ندادند و فقط خودشان تعدادی عکس از مراسم گرفتند.
هنوز مراسم تمام نشده بود که بچه ها به من زنگ زدند که: "میگویند ریختند و همه شرکت کنندهها در مراسم را بازداشت کردهاند" نگاهی به خودم، شرکت کنندهها و برگزار کنندهها میاندازم؛ همه در حال امضا کردن طومار هستند و خوشحال از این که بالاخره در مالزی هم مراسمی برگزار شده است و خبری از ریختن و گرفتن هم که نیست.
به روح جمعی فکر می کنم که مخملباف از آن صحبت کرد، به خونهایی که ریخته شده و به آنانی که هیئت علمی خواهند شد برای تربیت چنین نسل سبزی.
Link لينک 3:58:00 pm همايون خيري 
