لينک Link

مريم نبوی نژاد: من و فرند فيد، تمرين مدارا

من حدود چهار ماه پیش به فرند فید پیوستم. اوایل می‌نوشتم سلام. شصت تا آدم غریبه و یکی دو تا آشنا می‌گفتند علیک سلام. بعضی‌ها به جای سلام لایک می‌زدند. می‌نوشتم کجای سلام کردن لایک دارد؟ یک نفر با مهربانی از باب راهنمایی می‌گفت وقتی برای سلام لایک می‌زنند یعنی همان علیک سلام.

اینجوری بود که یک باره در این چهار ماه یک گروه تازه‌ای به دوستان و همشهریان اضافه شد. توی این فرند فید می‌شود شب های تعطیل به فراخور حال رفت مهمانی بزن و برقص یا مراسم دعا . می‌شود بحث جدی سیاسی کرد یا دستور آشپزی رد و بدل کرد. می‌شود خواستگاری کرد. عروسی رفت. عزا گرفت. مهر و محبت قسمت کرد. این اواخر هم صف کشی سیاسی کرد.

صبح‌ها که از خواب بیدار می‌شوم یک سر به فرفر- همان فرند فید- می‌زنم. دیگه شده سر شب ایران. از صبح کلی آدم ها آمده‌اند اختلاط کرده‌اند و رفته‌اند. از عقب قافله راه می‌افتدم جامانده‌ها و از چشم دور افتاده‌ها و بی خیال شده‌ها را جمع می‌کنم. یکی‌اش را لایک می‌زنم. دیگری را شخم می‌زنم. به یکی جواب می‌دهم. آن یکی را می‌گویم ولش کن چکارش داری بگذار خوشش باشد. ٱن وقت سر شب من که می‌شود فرفر خلوته. آنها که در ایرانند رفته‌اند بخوابند. آنها که تو اروپا هستند دارند شب به خیر می‌گویند که بروند بخوابند. ما چند تا آمریکایی و کانادایی عقب قافله می‌مانیم و حوض پر از فید. همیشه البته چند تا ایران نشین بی خواب هم هستند که همراهی کنند. راستی چرا اینقدر مردم تو ایران کم می‌خوابند؟

بعد آن وقت همچین که ما می‌خواهیم بریم بخوابیم سرو کله ملت ایران تو فرفر پیدا می‌شود. سرحال و قبراق به ما خواب آلودها سلام می‌گویند . ما می‌رویم. نهضت ادامه دارد.

با فرفر انتخابات امسال برای ما خارج نشین‌ها یک مزه دیگری داد. ما با هم حرف زدیم. به صدای یکدیگر گوش دادیم . با هم دعوا کردیم. تبادل نظر کردیم. عکس و پوستر و آهنگ و لینک و مطلب و فیلم با هم قسمت کردیم. ده سال پیش شنیدن صدای بچه‌های دسته مقابل کار سختی بود. می‌خواستی هم نمی‌توانستی بشنوی. تو فرفر همه کنار هم هستند. بعضی‌ها این وسط نقش حلقه واسط را بازی می‌کنند. با همه دوستند. با یکی از اینها که با همه دوستند اگر دوست باشی با همه دوست می‌شوی. تقریبأ ناممکن است که همدیگر را نببینیم. غیر ممکن است که صدای هم را نشنویم. نمی‌شود که بگوییم ما نمی‌دانستیم. ما خبر نداشتیم.

چاره‌ای نیست. باید همدیگر را ببینیم. شبکه‌های اجتماعی مجازی تمرین خوبی برای مدارا هستند.

|



<< Home