نیمه دوم نوامبر هم کم کم در حال سپری شدن است. با این کاهش درجه هوا و باد و باران انگار که تابستان خیال شروع شدن ندارد. ولی خودمونیما هوای قشنگی است.چند روز پیش بعد از ظهر دیر تر از معمول از سر کار برمی گشتم هوا کمی گرگ و میش بود باران ریز تند تند می بارید. یک نسیم خنکی هم هر از گاهی می وزید که مو بر تن آدم سیخ می کرد. هوای مه آلود و تابش نور چراغ ماشینها به قطرات باران بد جوری منو یاد عصرهای پاییزی تهران انداخت. دلم هوای ترافیک سر خیابان ولنجک را کرد وقتی ترافیک تو سراشیبی Edward Street را دیدم. یک چیزیم می شه نه؟ آخه کی دلش برای ترافیک تهران تنگ می شه؟ چند روز پیش به مامانم می گفتم "می دونی الان دوست داشتم کجا بودم ؟" مامان می پرسه "کجا؟" جواب می دم "دوست داشتم الان سوار پراید مشکی ام بودم با آن مانتو آبی زنگالی و شال سفیدم موهای مش کرده با یک خرمن آرایش عطر تند ارگانزا تو تمام ماشین پیچیده بود صدای ظبط ماشین زیاد بود من تو ترافیک سر ولنجک گیر کرده بودم و هی حرص می خوردم" مامان یک نگاه عاقل اندر سفیه به من می اندازد و می گوید "مثل اینکه خوشی زده زیر دلت ؟!"
و اما اینکه آقایان محترم Movember شما مبارک. رسم است که آقایان در ماه نوامبر سبیل می گذارند و اصلاح نمی کنند. اگر کسی تا قبل از پایان ماه اصلاح کند باید پولی به خیریه بپردازد و در آخر ماه هم آقایون سبیل دار راه می افتند و پول برای کمک به سلامتی مردها جمع می کنند. این رسم فقط مختص استرالیا نیست مثل اینکه در کانادا ایرلند انگلیس و بعضی کشورهای دیگر هم رایج است. این هم وب سایتش است
http://www.movember.com/خلاصه که اکثر همکارهای مرد من الان سبیل دارند. یک کافی شاپ هم روبروی محل کارم است. پسرهایی که آنجا کار می کنند هم سبیل گذاشتند. امروز صبح که رفتم کافی بگیرم دیدم یکیشون سبیلشو مثل قصابها درست کرده که خیلی خنده دار شده بود. من قبلا فکر می کردم که سبیل فقط به مردهای مشکی می آید. البته سبیل که اصلا به هیچ کس نمی آید ولی خوب فکر کردم اگر یک مرد بور سبیل بگذارد خیلی مسخره می شود ولی الان در این چند روزه نظرم عوض شده است .
